Bir Mimarın ‘GECEKONDU’dan öğrendiği en az 10 şey.

Bir Mimarın ‘GECEKONDU’dan öğrendiği en az 10 şey.
Ocak 5, 2016 Feyza Kalaycıoğlu
In Genel

Daha ne öğrenilirdi hakikaten bilmiyorum.

Ben de apartman çocuğuyum. Köyü olmayan küçük şehir insanı işte. Pür merak ile mimarlık okudum.

Sadece bu işin eğitimi nasıl olur ki ? diye bile okurdum..

Hasılı okuduk , çalıştık.. derken , yine mi sürüdeyiz?

Bilmiyorum kaçıncı aileden bağımsız evim. Belki 6.

İstanbul’un en merkezi yerlerinden Üsküdar’da. Sıfır daire valla.

Aynı şimdilerde çizdiğimiz projeler gibi. Pop müzik gibi :)

Her şey dokunulmaz net,temiz,bakir.

İyi de nası yaşanır ki ; dokunmadan? Hissetmeden ? Yerleşmeden ?!

 

Sonunda bir bahane azadettim kendimi.

Şu vapurdan manzara diye gördüğümüz renkli kutulardan birine. Kısa-yoğun tecrübem beni tüm tecrübemi sıfırlamaya itmiş.Tühh :)

 

Beylerbeyi sırtlarında.Mavi boyalı.Sokağında bir bakkal iki marangoz bir terzi ve bi kaç işi daha bulunan , 30 yıldır komşu olanların sokağı.

Eee onca yıllık komşu birilerinin arasında yabancı mı oldum dersiniz?

Hiç de bile :) Ben kaptan amcanın kiracısı oldum.

Otuz yıl önce taşınmış da , eli düze çıktıkça yüceltmiş malikanesini.

Gelelim benim ne öğrendiğime ;

1.Gecekonduların pek çoğu manzaralıdır*..

2.Haaa mekandan anlamaz deme! ; yüksek tavanlıdır*

3.Eee istediğin yere çivi çakar , resim yaparsın;kendi evin gibi*

4.Kaç katlı olursa olsun , evlerin bağımsız girişleri ; yine de komşulukları vardır*

5.Mimarlık okurken öğrendiğin mekanların da ‘insan’sız yaşamayacağını gözüne gözüne sokar.

6.Her şeyin ihtiyacına paralel şekilde şekillenmesi dünyanın en normal şeyi , kimse yadırgamaz.

7.En iyisini,en konforlusunu bilebilirsin.İyi de şu hayatta yalnız değilsin. Sokağın da suyuna gitmek gerek. Yaşadığın yerin.

8.Evine antre’siz girebilirsin. Bu madde benim favorim. Ev benim değil mi arkadaş! İstemem ben aracı , mesafe , dolaylı yollar.. Evim’den sokağa;hayata..

9.Spor salonunda değil, kapının önünde ip atlayabilirsin. Medeniyet kelimesine bile gerek kalmadan lafını bile etmez kimsecikler. Kimmiş,neymiş ?

10. Gri değil, yeşil belki, mutlu binalar var orada.Vapurdan manzara diye görüp , dağınıklığını dönüştüremediğiniz renkli kutularda.

 

Şimdilerde öğreneceğimi öğrendim deyip taşınma hazırlığındayım..Pek güzel iki yıldı. Öyle kıymetli insan’a dair şeyler öğrendim ki.

Sizin hep bahsettiğiniz ; bizim hiç görmediğimiz günlere dair.

Gökdelen projesi gelse, avlulu plan çizerim valla <3 Birlik candır, sarılmak esastır.

Comments (0)

Leave a reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

%d blogcu bunu beğendi: